Babanızın artık ihtiyarladığını anlamak yaşanabilecek en büyük hüzünlerden biridir.
Hele bir de birbirinizi anlama ve gerçek anlamda tanıma fırsatını yıllar sonra bulabildiyseniz,
birde araya gurbetlik girdiyse.
Kaybolan zamanı telafi edememenin acısı da ayrıca yanınıza kar kalır.
Artık onu tekrar görene kadar hiç bir şey olmamasını dilemek olur.
Babanın artık ihtiyarladığını anlamak hüzün vericidir.
Hele hele de yaşınız kemale ermiş ve uzaktaysanız baba ocağından,
babanın ihtiyarlaması ölüme de artık dünden daha yakın olmasıdır.
Çünkü. beraber geçiremediğiniz, karşılıklı muhabbeti pekiştiremediğiniz yıllara yanarsınız.
Yıllar ise çabuk geçer, en büyük düşman ve öğretmendir zaman
ve mutlaka bir gün öğrencisini de öldürecektir.
Erkek evlatların babalarının, ihtiyarladığını görmesi zulümdür onlar için...
O artık vurduğunu deviren güçlü adam değil, sizi koruyacak ve kollayabilecek araçlardan yoksun ve çoktan emekli olmuştur.
Kum saatinin dolmasını beklemektedir.
Babam derdi;
Henüz ihtiyar değildi o zamanlar ve ben o vakit yanındaydım:
ihtiyarlık maskaralık gerçekten evlat demişti.
Sesimi çıkarmamış başımı önüme eğmiştim. anımsıyorum...
Babanız yaşlandıktan sonra yeni yeni sevmeye başlıyorsanız çok kötü bir durumdur.
Çünkü paylaşacak pek birşeyler kalmaz..
Babanın ihtiyarlamaya başlamasını görmek bile bir nebze şanstır.
Hiç göremeden ayrılsa yanınızdan, kucaklayamasa sizi, öpemese..
Babanın ihtiyarlaması da güzeldir, yanında olduğunu bildiğin sürece
Bir babanın sitemi ;
-Hayatım boyunca senin için çalıştım didindim..
-ne yaptıysam senin için yaptım..
-ama şimdi sen karınla bir olmuş bana bağırıyorsun.
Oğulun cevabı ;
-iyide baba biz evde yokken salona sıçmışsın.!!
-senin yüzünden evliliğim yok oldu.
Babanın cevabı ;
-Beni yok ettikten sonra evliliğinin yok olmasının önemi var mı ?
Dengelerin tersine dönmeye basladığı, hayatın sorumluluk yükünün yer değiştirdiği andır.
Artık bundan sonraki aşamada bakıma muhtaç olan babadır, bakıcı ise evlattır..
Ayrıca ölümünün yaklaştığını düşündükçe insanı üzen bir eylemdir..
Hele bir de birbirinizi anlama ve gerçek anlamda tanıma fırsatını yıllar sonra bulabildiyseniz,
birde araya gurbetlik girdiyse.
Kaybolan zamanı telafi edememenin acısı da ayrıca yanınıza kar kalır.
Artık onu tekrar görene kadar hiç bir şey olmamasını dilemek olur.
Babanın artık ihtiyarladığını anlamak hüzün vericidir.
Hele hele de yaşınız kemale ermiş ve uzaktaysanız baba ocağından,
babanın ihtiyarlaması ölüme de artık dünden daha yakın olmasıdır.
Çünkü. beraber geçiremediğiniz, karşılıklı muhabbeti pekiştiremediğiniz yıllara yanarsınız.
Yıllar ise çabuk geçer, en büyük düşman ve öğretmendir zaman
ve mutlaka bir gün öğrencisini de öldürecektir.
Erkek evlatların babalarının, ihtiyarladığını görmesi zulümdür onlar için...
O artık vurduğunu deviren güçlü adam değil, sizi koruyacak ve kollayabilecek araçlardan yoksun ve çoktan emekli olmuştur.
Kum saatinin dolmasını beklemektedir.
Babam derdi;
Henüz ihtiyar değildi o zamanlar ve ben o vakit yanındaydım:
ihtiyarlık maskaralık gerçekten evlat demişti.
Sesimi çıkarmamış başımı önüme eğmiştim. anımsıyorum...
Babanız yaşlandıktan sonra yeni yeni sevmeye başlıyorsanız çok kötü bir durumdur.
Çünkü paylaşacak pek birşeyler kalmaz..
Babanın ihtiyarlamaya başlamasını görmek bile bir nebze şanstır.
Hiç göremeden ayrılsa yanınızdan, kucaklayamasa sizi, öpemese..
Babanın ihtiyarlaması da güzeldir, yanında olduğunu bildiğin sürece
Bir babanın sitemi ;
-Hayatım boyunca senin için çalıştım didindim..
-ne yaptıysam senin için yaptım..
-ama şimdi sen karınla bir olmuş bana bağırıyorsun.
Oğulun cevabı ;
-iyide baba biz evde yokken salona sıçmışsın.!!
-senin yüzünden evliliğim yok oldu.
Babanın cevabı ;
-Beni yok ettikten sonra evliliğinin yok olmasının önemi var mı ?
Dengelerin tersine dönmeye basladığı, hayatın sorumluluk yükünün yer değiştirdiği andır.
Artık bundan sonraki aşamada bakıma muhtaç olan babadır, bakıcı ise evlattır..
Ayrıca ölümünün yaklaştığını düşündükçe insanı üzen bir eylemdir..
