Hiçbir sey degismez korkma
Dolmabahçe’deki Saat Kulesi durmaz mesela
Marmara Denizi küsüp Istanbul'a
Alip sularini gitmez dilini bilmedigi uzaklara
Iki çift lafim var giderken, dinle!
Bir günese bir de annemle babama...
Her sabah yüzümü sicacik öpen
Istanbul günesi
Bir süre yatagim bos
Dogdugunda beni bulamazsan sasirma
Duyamam sesini, çagirma beni bir süre
Her sabah söz verdigi saatte dogan
Selamimi alan Istanbul günesi
Bekle beni!
Ve babam! …
Çocuk ellerimle silemedigim burnumu
Cebinden çikarttigi mendille silen
Hem de dag kadar boyunu hiçe sayip
Önümde diz çöken, kocaman babam!
Merak etme, en gurur duydugun yerde ¤¤¤¤n…
Annem!
O eski Türk filmleinin aglatmaktan bikmadigi
Gözlerin sahibi annem, canim annem!
Bak, artik toplu olacak daginik ¤¤¤¤nun odasi
Üzülme sen de…
Herkes gittigim kadar dönecegimi de bilecek
Teskere diye bir sevgilim var
Bir buçuk yil sonra, söz verdi, gelecek...
baska...
Duy çaresiz aşkımı,yangınlarımı
Ahlarımı…
Duy
duyuramadım,
Anlatamadım
Bir ben bir ben biliyorum
Sevdamı
Onardım kırık kanatlarımı gururla
Dayanır yıkık da olsa bu beden
Duy istedim aşkımı
Duy
Titriyor bedenim sana uzanan elde
Öpsen de üşüyor bu tende
Özlüyorum dünleri sessizce
Üç Can var senden kalan
Göz bebeklerim
Gülüp, ışık saçan
En büyük meleklerim
Görmeyeyim gözlerde nem hüzünlenirim
1990’da bıraktın beni kader yolunda
Mezarın benim dünyamda
Ucu görünmez
...
Dalarım zaman zaman zamana
Hani denizi gören O köy var ya
Olacaktı küçük kır evimiz
Çocuklarımız, çiçeklerimiz, bahçemiz
Saçlarımız karlaşacak , bükülecekti belimiz,
Ellerimiz, bedenlerimiz
Olacaktık yan yana son yolculukta
Yaptık oraya gökdelen
Ne gelen var ne giden
Ne ruh kaldı ne beden
Neden
Ne istedik güzelim sevgimizden
Doluya, tipiye, afetlere karşı yürürken
Güneşte kaçtın
Neden
Verecek cevabın çok biliyorum
Acıyı yazdım kanımla
Harcadım sevgiyi yana yana
Sarılmıyor yaralar izleri büyük hala
...
Senin bıraktığın ben
Hücreler geçti bu bedenden
Kurtulurken her birinden
Direndim veda ederken
Gözyaşlarım alıp götürürken
zor oldu direndim
sonbaharımda
Gül açtım başka dalda ben
Çiçek kokuları sardı evrenimi
Dünüm sana
Veda ettim ben
Neden?
Dolmabahçe’deki Saat Kulesi durmaz mesela
Marmara Denizi küsüp Istanbul'a
Alip sularini gitmez dilini bilmedigi uzaklara
Iki çift lafim var giderken, dinle!
Bir günese bir de annemle babama...
Her sabah yüzümü sicacik öpen
Istanbul günesi
Bir süre yatagim bos
Dogdugunda beni bulamazsan sasirma
Duyamam sesini, çagirma beni bir süre
Her sabah söz verdigi saatte dogan
Selamimi alan Istanbul günesi
Bekle beni!
Ve babam! …
Çocuk ellerimle silemedigim burnumu
Cebinden çikarttigi mendille silen
Hem de dag kadar boyunu hiçe sayip
Önümde diz çöken, kocaman babam!
Merak etme, en gurur duydugun yerde ¤¤¤¤n…
Annem!
O eski Türk filmleinin aglatmaktan bikmadigi
Gözlerin sahibi annem, canim annem!
Bak, artik toplu olacak daginik ¤¤¤¤nun odasi
Üzülme sen de…
Herkes gittigim kadar dönecegimi de bilecek
Teskere diye bir sevgilim var
Bir buçuk yil sonra, söz verdi, gelecek...
baska...
Duy çaresiz aşkımı,yangınlarımı
Ahlarımı…
Duy
duyuramadım,
Anlatamadım
Bir ben bir ben biliyorum
Sevdamı
Onardım kırık kanatlarımı gururla
Dayanır yıkık da olsa bu beden
Duy istedim aşkımı
Duy
Titriyor bedenim sana uzanan elde
Öpsen de üşüyor bu tende
Özlüyorum dünleri sessizce
Üç Can var senden kalan
Göz bebeklerim
Gülüp, ışık saçan
En büyük meleklerim
Görmeyeyim gözlerde nem hüzünlenirim
1990’da bıraktın beni kader yolunda
Mezarın benim dünyamda
Ucu görünmez
...
Dalarım zaman zaman zamana
Hani denizi gören O köy var ya
Olacaktı küçük kır evimiz
Çocuklarımız, çiçeklerimiz, bahçemiz
Saçlarımız karlaşacak , bükülecekti belimiz,
Ellerimiz, bedenlerimiz
Olacaktık yan yana son yolculukta
Yaptık oraya gökdelen
Ne gelen var ne giden
Ne ruh kaldı ne beden
Neden
Ne istedik güzelim sevgimizden
Doluya, tipiye, afetlere karşı yürürken
Güneşte kaçtın
Neden
Verecek cevabın çok biliyorum
Acıyı yazdım kanımla
Harcadım sevgiyi yana yana
Sarılmıyor yaralar izleri büyük hala
...
Senin bıraktığın ben
Hücreler geçti bu bedenden
Kurtulurken her birinden
Direndim veda ederken
Gözyaşlarım alıp götürürken
zor oldu direndim
sonbaharımda
Gül açtım başka dalda ben
Çiçek kokuları sardı evrenimi
Dünüm sana
Veda ettim ben
Neden?