Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin,
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem.
Isterseniz hayat aşını verin,
Sayılı nimetler bal olsa yemem.
Ey akıl, nasıl delinmez küfen,
Ebedi oluşun urbası kefen.
Kursa da boşluğa asma köprü, fen,
Allah derim, başka hiçbir şey demem..
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem.
Isterseniz hayat aşını verin,
Sayılı nimetler bal olsa yemem.
Ey akıl, nasıl delinmez küfen,
Ebedi oluşun urbası kefen.
Kursa da boşluğa asma köprü, fen,
Allah derim, başka hiçbir şey demem..
sen hiç fark etmeden kalp kırmadın m? merak edip vicdanına sormadın mı? ne yaptım ben sana bu kadar? nihayet bende bir anadan doğmadım mı?...