MEKTUP- II

Biliyor musun
Senden ayrılalı sakal bıraktım
Zamanının akısına koyuverdim kendimi
Gömleklerim kolalı değil artık
Pantolonumun ütülü değil
Ayakkabım boyalı değil
Öylesine değiştim ki
Görsen tanıyamasın
Sabahları gün doğarken kalkıyorum
Ilk isim bir sigara yakmak oluyor
Ve bir sure denizin hışırtısını dinliyorum
Sonra, apansız sen geliyorsun aklıma
Gözlerin, dudakların, ellerin geliyor
Simdi nerdesin kim bilir
Yatağında uyuyor olmalısın
Artık beni görme rüyalarında
Korkarsın.
Mevsim sonbahar malum ya
Serde de kor olası sairlik var
Boyuna hüzünlü şeyler düşünüyorum
Ağaçların yaprakları dökülmeğe başladı
Keskin poyrazlar esiyor kuzeyden
Kuşlar durmadan göç ediyor
Ara sıra düsenler oluyor yorgun ya da yaralı
Tutup okşuyorum tüylerini, gagalarından öpüyorum
Ve diyorum ki
Sana kavuşmak için bir göçmen kus olmalı
Iste böyle
Günler, haftalar geçip gidiveriyor
Sacım, sakalım birbirine karıştı
Yine de her gecen gün
Kendime biraz daha alışıyorum
Ve biliyor musun
Unutamayacağımı bile
Seni unutmaya çalışıyorum...