Palyaçonun Göz Yaşı...
Içinden konuşmak içinden yanmak, içinden öfkelenmek, içinden acımak, acıyı sıvıya çevirip akıtamamak gözlerinden... Yani içinden ağlamak ne zor bilir misin...
Isyanların içinde, bir ısırgan otu arsızlığında büyürken ve ince ince yakarken canını susmak... Hatta susmanın da ötesi... Acı kısmını kimsenin anlamadığı tebessümlerle bakmak etrafa... Hayata acı bir gülümseyiş sunmak... Buruk bir sevginin mayhoş tadında…
Hiç dinlemediğin bir masalı anlatmak insanlara... Tadını bilmediğin mutluluktan bahsetmek, sende tükendiğini bildiğin umutlar saçmak etrafındakilere cömertçe... Her zaman bir çıkış yolu var demek... Içindeki çıkmaz sokakların karanlığında kaybolmuş çocuğun, çığlıklarına aldırmadan... Yarın güneş yeniden doğacak diyebilmek...
Bir palyaço uzmanlığında gizleyebilmek iç ağrısını, acılarını bir renk cümbüşünde görünmez kılmak....
Yok, yok ağlamaz palyaçolar. Gülümsemelisin, insanlar sana gülmeli... Gözlerinde asılı kalmalı acılar... Düşmemeli... Haa oldu da dayanamadın durduramadın acının gözlerinden sızışını... Yine de bir tebessüm tak yüzüne... Sızını içine göm... Kanıyorsan da kanın içine aksın, ört acının üstünü, kahkahalar da bastır feryatlarını, kimse anlamasın... Yanağındaki yaşların ateşi sadece seni yaksın...
Sen bir palyaçosun... Bırak herkes gülerken gözünden yaş geldi sansın...
Içinden konuşmak içinden yanmak, içinden öfkelenmek, içinden acımak, acıyı sıvıya çevirip akıtamamak gözlerinden... Yani içinden ağlamak ne zor bilir misin...
Isyanların içinde, bir ısırgan otu arsızlığında büyürken ve ince ince yakarken canını susmak... Hatta susmanın da ötesi... Acı kısmını kimsenin anlamadığı tebessümlerle bakmak etrafa... Hayata acı bir gülümseyiş sunmak... Buruk bir sevginin mayhoş tadında…
Hiç dinlemediğin bir masalı anlatmak insanlara... Tadını bilmediğin mutluluktan bahsetmek, sende tükendiğini bildiğin umutlar saçmak etrafındakilere cömertçe... Her zaman bir çıkış yolu var demek... Içindeki çıkmaz sokakların karanlığında kaybolmuş çocuğun, çığlıklarına aldırmadan... Yarın güneş yeniden doğacak diyebilmek...
Bir palyaço uzmanlığında gizleyebilmek iç ağrısını, acılarını bir renk cümbüşünde görünmez kılmak....
Yok, yok ağlamaz palyaçolar. Gülümsemelisin, insanlar sana gülmeli... Gözlerinde asılı kalmalı acılar... Düşmemeli... Haa oldu da dayanamadın durduramadın acının gözlerinden sızışını... Yine de bir tebessüm tak yüzüne... Sızını içine göm... Kanıyorsan da kanın içine aksın, ört acının üstünü, kahkahalar da bastır feryatlarını, kimse anlamasın... Yanağındaki yaşların ateşi sadece seni yaksın...
Sen bir palyaçosun... Bırak herkes gülerken gözünden yaş geldi sansın...
