Teyzeye Çarpmak Yasak!
Bu devirde yolda yürürken çok dikkatli olmak gerekiyor.Belki de bundan dolayı, benim "Teyzeye Çarpmak Yasak" adlı hikayem oluşmuştur.
5 yaşındayken pazara veya çarşıya gittiğimizde, bana çarpan insanları itmeyi 1.vazife haline getirmiştim.Demek ki dışarı çıktığımda sıkılıyordum.Güya kendime oyun bulmuştum.Aradan 7 yıl geçti ve ben bunu yapmaya devam ediyordum, ama bundan sonra yapacağımı sanmam.Çünkü bu hikayede her ne kadar yanlışlıkla yapmış olsamda, ibret aldığım kesin.
Geçenlerde yolda yürüyordum.Dedemin dükkanı vardı.Bir uğrayayım da sevinsin dedim, ama dememeliydim.
Yolda bir teyzeye çarptım.sanki bunu isteyerek yapmışım gibi(çünkü bunu o bana çarptığı için değil, yanlışlıkla yapmıştım)bugün bile söyler, dururlar.
Teyzeye çarptığımda aramızda söyle bir konuşma geçti:
"pardon"
"kızım sen kör müsün?"
"hayır tayzeciğim"
Sonra kadın bayıldı.Meğer teyze de biraz sorun varmış.Yarım akıllı gibi birşeymiş.Geçirdiği olaylar yüzünden biraz delirmiş.
k
Kadın 10 dakikaya ayıldı.Bu seferde "ayılana gazoz, bayılına limon" diyerek, oynamaya başladı!
Ne yapacağımı bilemiyordum.kadın "gazoz, gazoz" diye ağlamaya başladı.Yan taraftada market vardı, hemen getirdiler.Ondan sonra da "onda, bunda, şundadır, şunda, bunda, ondadır, mavi boncuk kimseyse benim gönlüm ondadır"diye bağırmasın mı?Sonra birde karşısında ki adamın kucağına atlayıp, "benim gönlüm de sende" demesin mi?Adamın yüzünü ve kaçışını görmeliydiniz.Çocukları onu bulup, götürmeselerdi, kim bilir daha neler yapardı??
* * *
Yarın yine çarşıya indim, aynı yerde, kocamanbir tabelada, büyük harflarle şöyle yazıyordu:
"TEYZEYE ÇARPMAK YASAK!"...
alıntıdır
Bu devirde yolda yürürken çok dikkatli olmak gerekiyor.Belki de bundan dolayı, benim "Teyzeye Çarpmak Yasak" adlı hikayem oluşmuştur.
5 yaşındayken pazara veya çarşıya gittiğimizde, bana çarpan insanları itmeyi 1.vazife haline getirmiştim.Demek ki dışarı çıktığımda sıkılıyordum.Güya kendime oyun bulmuştum.Aradan 7 yıl geçti ve ben bunu yapmaya devam ediyordum, ama bundan sonra yapacağımı sanmam.Çünkü bu hikayede her ne kadar yanlışlıkla yapmış olsamda, ibret aldığım kesin.
Geçenlerde yolda yürüyordum.Dedemin dükkanı vardı.Bir uğrayayım da sevinsin dedim, ama dememeliydim.
Yolda bir teyzeye çarptım.sanki bunu isteyerek yapmışım gibi(çünkü bunu o bana çarptığı için değil, yanlışlıkla yapmıştım)bugün bile söyler, dururlar.
Teyzeye çarptığımda aramızda söyle bir konuşma geçti:
"pardon"
"kızım sen kör müsün?"
"hayır tayzeciğim"
Sonra kadın bayıldı.Meğer teyze de biraz sorun varmış.Yarım akıllı gibi birşeymiş.Geçirdiği olaylar yüzünden biraz delirmiş.
k
Kadın 10 dakikaya ayıldı.Bu seferde "ayılana gazoz, bayılına limon" diyerek, oynamaya başladı!
Ne yapacağımı bilemiyordum.kadın "gazoz, gazoz" diye ağlamaya başladı.Yan taraftada market vardı, hemen getirdiler.Ondan sonra da "onda, bunda, şundadır, şunda, bunda, ondadır, mavi boncuk kimseyse benim gönlüm ondadır"diye bağırmasın mı?Sonra birde karşısında ki adamın kucağına atlayıp, "benim gönlüm de sende" demesin mi?Adamın yüzünü ve kaçışını görmeliydiniz.Çocukları onu bulup, götürmeselerdi, kim bilir daha neler yapardı??
* * *
Yarın yine çarşıya indim, aynı yerde, kocamanbir tabelada, büyük harflarle şöyle yazıyordu:
"TEYZEYE ÇARPMAK YASAK!"...
alıntıdır
DUNYA BIR GUNDUR O DA BUGUNDUR
