Yasli kadin, bir antika dukkanindan aldigi yuzyillik fincani ozenle salon vitrinine yerlestirdi. Fincanin bicimi, uzerindeki islemeler, renkler onun bir sanat eseri oldugunu soyluyordu. Odedigi fiyati hatirladi; hayir, hic de pahaliya almamisti. Hayranlikla fincani seyretmeye devam etti. Derken, birden fincan dile geldi ve kadina soyle dedi; 'Bana hayranlikla baktiginin farkindayim. Ama bilmelisin ki, ben hep boyle degildim. Yasadigim sIkintilar beni bu hale getirdi. Kadin simdi hayret icindeydi. Onundeki kahve fincani konusuyordu! Kekeleyerek: 'Nasil? Anlayamadim?' diyebildi yasli kadin. 'Demek istiyorum ki, ben bir zamanlar camurdan ibarettim ve bir sanatkâr geldi. Beni eline aldi, ezdi, dovdu, yogurdu. Cektigim sIkintilara dayanamayip: 'Yeter! Lutfen dur artik!' diye bagirmak zorunda kaldim. Ama usta sadece gulumsedi ve; 'Daha degil!' diye cevapladi beni.'Sonra beni alip bir tahtanin uzerine koydu. Burada dondum, dondum, dondum. Dondukce basim da dondu. Sonunda yine haykirdim:'Lutfen beni bu seyin uzerinden kurtar. Artik donmek istemiyorum!'Ama usta bana bakip gulumsuyordu: 'Henuz degil!' 'Derken beni aldi ve firina koydu. Kapiyi kapayip isiyi arttirdi. Onu simdi firinin penceresinden gorebiliyordum. Firin gitgide isiniyordu. Aklimdan soyle geciyordu: Beni yakarak oldurecek'Firinin duvarlarina vurmaya basladim. Bir taraftan da bagiriyordum:'Usta usta! Lutfen izin ver buradan cikayim!''Pencereden onun yuzunu gorebiliyordum. Hala gulumsuyor ve 'Daha degil!' diyordu. 'Bir saat kadar sonra, firini acti ve beni cikardi. Simdi rahat nefes alabiliyordum, firinin yakici sicakligindan kurtulmustum. Beni masanin ustune koydu ve biraz boyayla bir firca getirdi. 'Boyali fircayla bana hafif hafif dokunmaya basladi. Firca her tarafimda geziniyor ve bu arada ben gidiklaniyordum. 'Lutfen usta! Yapma, gidiklaniyorum!' dedim. Onun cevabi ise ayniydi: 'Henuz degil!' 'Sonra beni nazikce tutup yine firina dogru yurumeye basladi. Korkudan olecektim. 'Hayir! Beni yine firina sokma, lutfeeen!' diye bagirdim. Firini acip beni iceri iteleyip kapagi kapatti. Isiyi bir oncekinin iki katina cikardi. 'Bu sefer beni gercekten yakip kavuracak!' diye dusundum. Pencereden bakip ona yine yalvardim, ama o yine 'Daha degil!' diyordu. Ancak bu defa ustanin yanaklarindan bir damla gozyasinin yuvarlandigini gordum. 'Tam son nefesimi vermek uzere oldugumu dusunuyordum ki, kapak acildi ve ustanin nazik eli beni cekip disari cikardi. Derin bir nefes aldim, hasret kaldigim serinlige kavusmustum. Beni yuksekce bir rafa koydu ve usta soyle dedi: 'Simdi tam istedigim gibi oldun. Kendine bir bakmak ister misin?' Ona 'Evet' dedim. Bir ayna getirip onume koydu. Gordugume inanamiyordum. Aynaya tekrar tekrar baktim ve 'Bu ben degilim. Ben sadece bir camur parcasiydim.' 'Evet bu sensin!' dedi usta. Senin aci ve sIkinti diye gordugun seyler sayesinde boyle mukemmel bir fincan haline geldin. Eger seni bir camur parcasi iken uzerinde calismasaydim, kuruyup gidecektin.Doner tezgahin ustune koymasaydim, ufalanip toz olacaktin. Sicak firina sokmasaydim, catlayacaktin. Boyamasaydim, hayatinda renk olmayacakti. Ama sana asil guc ve kuvveti veren ikinci firin oldu. Simdi arzu ettigim her sey var uzerinde.' Ve ben kahve fincani, su sozlerin agzimdan ciktigini hayretle fark ettim: 'Ustam! Sana guvenmedigim icin beni affet! Bana zarar verecegini dusundum. Beni benden fazla sevip iyilik yapacagini fark edemedim. Bakisim kisaydi, ama simdi beni harika bir sanat eseri yaptigini goruyorum. Benim sIkinti ve aci diye gordugum seyleri bana verdigin icin tesekkur ederim…Tesekkur ederim.' * * * * * *Usta fincani, Yaratici insani sekillendirir. Yeter ki aci da ki hikmeti gorelim. Kahrin da hos, lûtfun da hos demesini bir ogrenebilsek…
https://galeri.bidibidi.com/albumler/galerim/19635/2yum6gw.gif
