Kalp Kırıldığında Nasıl Bir Ses Çıkarır Sizce ?

24 December 2008, 21:47 #1

güvercinin telaşlı kanat çırpışındaki ses
mi?

yoksa,
kelebeğin kanadındaki inadına sessiz bir çığlık gibi mi?

ya da, tuz-buz olan bir sırçanın
haykırışı gibi mi?

nasıl bir sestir ki,perişan eder bizi duyduğumuzda??

ne kalpler kırdık
bilmeden.. ya da bile bile......

ne setler koyduk aramıza bu kırılmış kalplerden de..

sonra aşmaya çabaladık durduk çok...

dokunmak istedik,ulaşamadık....

ulaşmak istedik,kendi ellerimizle kurduğumuz

setler engel oldu yine kendimize.....

oysa,
nasıl da kolaydı yıkıvermek han duvarlarını....

sıcacık bir gülümseme,

içten bir çift gözle birleştiğinde,eritmez mi en büyük buzulları???

esirgedik birbirimizden maliyeti sıfır olan
gülümsemelerimizi...

kolay geldi bencillik en dar anlarda..koyuvermek..koyuup kaçıvermek....
kaçarken bakmamak ardımıza

ya da,
bakıp da görmemek...görmek istememek...

her ne varsa...

oysa,ne de kolaydı düşmanlığı yoketmek,
sıcacıık bir gülümsemeyle...olmaz dedik.

o bana düşman

denemedik bile hiç..korktuk belki de yanılacağımızdan..

oysa hayat ne de kısa..

düşünmek
için bile vakit yokken....
bile bile zehir ettik günlerimizi..
kavgalarla..
itişip kakışmakla harcadık
dünlerimizi...
ziyan ettik hem düne.. hem bugüne.. hem de yarınlarımıza.. s
ahi,kalp kırıldığında nasıl
bir ses çıkarır?
duydunuz mu hiç?
ben ne zaman dinlesem bir cam parçalanışı hissediyorum
peki ya siz?

alıntı.

24 December 2008, 21:51 #2

ben pek bişey duyamadım aslında çok kırdılar ama yinede duyamadım

-____________________

24 December 2008, 22:19 #3

o kadar çok kırıldıki artık alıştı o bile sesini çıkarmadan usul usul kırılıyo ama derinden

25 December 2008, 11:17 #4

yunan filozoflarından aristoteles'in bi sözü var;

eklemek istedim, bana göre açıklıyo bütün bu kargaşayı

am siz ne dersiniz kırılırmısınız bilmiyorum.

kendini olduğu gibi kabul etmek istemeyen

tek varlık insandır (aristoteles)

bu yüzden hep KENDINI BIL demiştir atalarımız

kırılacak bişey yoktur ortada aslında

ama biz inadına kırılırız bişeylere, beklentinin karşılığıdır kırılmak

bana göre ve kendini tanırsan beklemezsin hiç bişeyi

sonuçta kırılmazsınd.

27 May 2010, 21:23 #5

Kalp kırdığın zaman duyuyorsun o sesi.. Haksız yere, haksız bir biçimde birinin kalbini kırdığın zaman , onun sessizce akan gözyaşlarını duyuyorsun, hissediyorsun..

ve hiçbir şey için değmez diyosun birinin kalbini kırmaya, özellikle sevdiklerinin..

Kalp kırdığın zaman duyuyorsun, onun o masum haykırışlarını..
"Git, Git, Gitttt"

Acıtma artık canımı dercesine, bağırışını...
Çünkü kırılan kalp değil, karşındakine verdiğin değer oluyor..

Sevdiklerimizin değerini bilelim , ağızdan çıkan sözler, karşındakinin gözünden akan bir damla yaştan , değerli değildir...

27 May 2010, 22:30 #6

Kalp kırdığın zaman duyuyorsun o sesi.. Haksız yere, haksız bir biçimde birinin kalbini kırdığın zaman , onun sessizce akan gözyaşlarını duyuyorsun, hissediyorsun..

ve hiçbir şey için değmez diyosun birinin kalbini kırmaya, özellikle sevdiklerinin..

Kalp kırdığın zaman duyuyorsun, onun o masum haykırışlarını..
"Git, Git, Gitttt"

Acıtma artık canımı dercesine, bağırışını...
Çünkü kırılan kalp değil, karşındakine verdiğin değer oluyor..

Sevdiklerimizin değerini bilelim , ağızdan çıkan sözler, karşındakinin gözünden akan bir damla yaştan , değerli değildir...

Çok güzel bi anlatım şekli bu kadar olur yani!Çünkü kırılan kalp değil, karşındakine verdiğin değer oluyor..

ACINMAKTANSA KISKANILMAK DAHA IYIDIR
Akıllı konuşur, çünkü onun söylemek istedikleri var; aptal konuşur, zira kendinin bir şeyler söylemek mecburiyetinde olduğunu sanır.

🖼️ image not archived

27 May 2010, 22:36 #7

BIDIBIDI wrote:Çünkü kırılan kalp değil, karşındakine verdiğin değer oluyor..

evet SILA, aynen öyle... Ve bu değeri gerialabilmek zor olsa da , karşındakinin sevgisine sığınıyorsun.. Çünkü onun sevgisi senden daha ağır basıyor işte ozamanlar..