Öpüyorsam ayriligi gözünden
Söküyorsam yüregimi gögsünden
Geciyorsam gözlerinin icinden
Sana olan sevdamdandir bilesin..."
Iklim iklim seriliyor bakislarin... Kirpiklerin demir parmaklik, baktigin uzaklara sürüyor sevdam, boguluyorum. Etten bir duvar olasim, yoluna serilesim geliyor zor tutuyorum kendimi... icimden bir ses geri dönecegini söylüyor, inanmak isteyip kalemini kiriyorum elvedanin... isyanlarim basti sensiz bu kendi, faili mechulleri artti sessizligin, hüzünler bire bin veriyor gidisine... Boynumu büküyor, dudagimi büzüyor, kendimi ilk rüzgara teslim edecek kadar gücsüz hissediyorum. Sirenleri caliyor yalnizligimin, yanimda sen olmayinca yürüdügüm yollar bir bir karariyor, gözlerimden akan kanlarla kizillasiyor her yer... Sol yanim uyusuyor... Bu sehirde sadece cigliklarim var, sana dokunamayacagim kadar yoksun artik...
"Karsiliksiz sevebilmekse sevda
Gercek seven küle dönmüs her cagda
Elim kolum baglanmissa kiyinda
Sana olan sevdamdandir bilesin."
Giyindim karakalem gülümseyislerimi, ilk adimi attim. Basi sonu yok icine düstügüm boslugun, bir körkuyu... Yalnizlik bu olsa gerek senle dolu düse kalka bir yapayalnizlik... Zulaladigim düslerimle yercekimi infilak etti sanki... Hapsettigim umutlarim firar planlari kurarken ben yine gögsümde pamuklara sardim acilarimi...
"Meger ne yalniziz insan olmussak
Yaprak gibi dalda sessiz solmussak
Yeri gelmis aciyada gülmüssek
Sana olan Sevdamdandir bilesin
Yeri gelmis ayriliga gülmüssek
Sana olan sevdamdandir bilesin."
Yakiyorum yüregimi cehenneme inat, üsümesin yoklugun... Sustukca konusuyorum, kizgin bir demir gibi yaralarimi daglayan gecelerle bogusuyorum...
Göz kapaklarima agirligi mi sürdün sevdanin giderken?
Günesi göremiyorum...
Söküyorsam yüregimi gögsünden
Geciyorsam gözlerinin icinden
Sana olan sevdamdandir bilesin..."
Iklim iklim seriliyor bakislarin... Kirpiklerin demir parmaklik, baktigin uzaklara sürüyor sevdam, boguluyorum. Etten bir duvar olasim, yoluna serilesim geliyor zor tutuyorum kendimi... icimden bir ses geri dönecegini söylüyor, inanmak isteyip kalemini kiriyorum elvedanin... isyanlarim basti sensiz bu kendi, faili mechulleri artti sessizligin, hüzünler bire bin veriyor gidisine... Boynumu büküyor, dudagimi büzüyor, kendimi ilk rüzgara teslim edecek kadar gücsüz hissediyorum. Sirenleri caliyor yalnizligimin, yanimda sen olmayinca yürüdügüm yollar bir bir karariyor, gözlerimden akan kanlarla kizillasiyor her yer... Sol yanim uyusuyor... Bu sehirde sadece cigliklarim var, sana dokunamayacagim kadar yoksun artik...
"Karsiliksiz sevebilmekse sevda
Gercek seven küle dönmüs her cagda
Elim kolum baglanmissa kiyinda
Sana olan sevdamdandir bilesin."
Giyindim karakalem gülümseyislerimi, ilk adimi attim. Basi sonu yok icine düstügüm boslugun, bir körkuyu... Yalnizlik bu olsa gerek senle dolu düse kalka bir yapayalnizlik... Zulaladigim düslerimle yercekimi infilak etti sanki... Hapsettigim umutlarim firar planlari kurarken ben yine gögsümde pamuklara sardim acilarimi...
"Meger ne yalniziz insan olmussak
Yaprak gibi dalda sessiz solmussak
Yeri gelmis aciyada gülmüssek
Sana olan Sevdamdandir bilesin
Yeri gelmis ayriliga gülmüssek
Sana olan sevdamdandir bilesin."
Yakiyorum yüregimi cehenneme inat, üsümesin yoklugun... Sustukca konusuyorum, kizgin bir demir gibi yaralarimi daglayan gecelerle bogusuyorum...
Göz kapaklarima agirligi mi sürdün sevdanin giderken?
Günesi göremiyorum...