Gökyüzünde yılda 3 milyar şimşek veya yıldırım oluşmaktadır. Bir diğer deyişle
yılın herhangi bir zamanında dünyanın üstünde 2000 yıldırım bulutu vardır ve
dünyamıza her saniyede 100 yıldırım düşmektedir. Güçlü bir fırtına, Hiroşima'ya
atılan atom bombasından 100 kat daha fazla enerji açığa çıkarmaktadır. Kim
bilir? Belki bir gün gelecek yıldırımları da enerji kaynağı olarak kullanmayı
öğreneceğiz.
Bu gök olayı insanlığın ilk tarihinden itibaren ilahi bir işaret olarak
görülmüştür. Yıldırım düşmesi insanlar için tehlikeli olmasına rağmen insan
yaş°°°°° faydası da vardır. Yıldırımlar yeryüzündeki bitkiler için faydalı
maddeler olan nitratlar ve oksijenin de yeryüzüne inmesine neden olurlar.
Her şey güneş ışıkları ile yeryüzünde ısınan havanın yükselmesi ile başlıyor.
Tabii içinde buharlaşan suyu da yukarı taşıyarak. Bu yükselen hava yaklaşık 2-3
kilometreye ulaşınca havanın soğuk katmanlarına rast geliyor. Soğuk havalarda
nefes verince nefesimiz nasıl buharlaşıyorsa aynen o şekilde buharlaşıyor ve
gördüğümüz bulutu oluşturuyor. Bu bulutlar daha sonra hava akımları ile
20.000 metreye kadar tırmanabiliyorlar.
Aslı tam bilinememesine rağmen bulutların bu yükselişleri sırasında içlerinde
oluşan buz kristallerinin birbirlerine sürtünerek bir statik elektrik enerjisi açığa
çıkardıkları öne sürülüyor. Bu elektrik enerjisi bulutların üst katmanlarında
pozitif(+), alt katmanlarında ise negatif(-) yüklü olarak birikiyor. Bulutun
içindeki yük havayı iyonize edecek güce ulaştığında şimşek oluşuyor.
Yağmur bulutlarının alt yüzeylerindeki büyük negatif yük içindeki elektronları
iterek orayı da pozitif yüklü hale getiriyor ve bu yük saniyede 1000 kilometre
hızla toprağa iniyor, yani kısa devre yapıyor. Yıldırımın bu andaki ısısı 30.000
derece olup güneşin yüzeyindeki ısının 5 katı kadardır.
Yıldırım düşerken çok şaşırtıcı bir şey oluyor. Yerden de buluta doğru bir
boşalma oluyor. Yerden 100 metre yükseklikte bu iki akım birleşiyor ve
iletkenliği çok fazla olan bir koridor oluşuyor. Işte bundan sonra yıldırımı hiçbir
şey durduramaz, pozitif yük hızla buluta doğru onu nötr hale getirmek için
yükselir. Işte yıldırımın havadan yere mi, yoksa yerden havaya mı oluştuğunu
yaratan soru bu.
Bu koridordan yerden göğe doğru neredeyse ışık hızının üçte biri hızla yükselen
akım yıldırımın göze gelen şiddetli ışığını da yaratır. Ardından yine yukardan
yere iner ve iki taraf arasındaki potansiyel farkı sıfırlanana kadar bu olay 10-12
kez tekrarlanabilir.
yılın herhangi bir zamanında dünyanın üstünde 2000 yıldırım bulutu vardır ve
dünyamıza her saniyede 100 yıldırım düşmektedir. Güçlü bir fırtına, Hiroşima'ya
atılan atom bombasından 100 kat daha fazla enerji açığa çıkarmaktadır. Kim
bilir? Belki bir gün gelecek yıldırımları da enerji kaynağı olarak kullanmayı
öğreneceğiz.
Bu gök olayı insanlığın ilk tarihinden itibaren ilahi bir işaret olarak
görülmüştür. Yıldırım düşmesi insanlar için tehlikeli olmasına rağmen insan
yaş°°°°° faydası da vardır. Yıldırımlar yeryüzündeki bitkiler için faydalı
maddeler olan nitratlar ve oksijenin de yeryüzüne inmesine neden olurlar.
Her şey güneş ışıkları ile yeryüzünde ısınan havanın yükselmesi ile başlıyor.
Tabii içinde buharlaşan suyu da yukarı taşıyarak. Bu yükselen hava yaklaşık 2-3
kilometreye ulaşınca havanın soğuk katmanlarına rast geliyor. Soğuk havalarda
nefes verince nefesimiz nasıl buharlaşıyorsa aynen o şekilde buharlaşıyor ve
gördüğümüz bulutu oluşturuyor. Bu bulutlar daha sonra hava akımları ile
20.000 metreye kadar tırmanabiliyorlar.
Aslı tam bilinememesine rağmen bulutların bu yükselişleri sırasında içlerinde
oluşan buz kristallerinin birbirlerine sürtünerek bir statik elektrik enerjisi açığa
çıkardıkları öne sürülüyor. Bu elektrik enerjisi bulutların üst katmanlarında
pozitif(+), alt katmanlarında ise negatif(-) yüklü olarak birikiyor. Bulutun
içindeki yük havayı iyonize edecek güce ulaştığında şimşek oluşuyor.
Yağmur bulutlarının alt yüzeylerindeki büyük negatif yük içindeki elektronları
iterek orayı da pozitif yüklü hale getiriyor ve bu yük saniyede 1000 kilometre
hızla toprağa iniyor, yani kısa devre yapıyor. Yıldırımın bu andaki ısısı 30.000
derece olup güneşin yüzeyindeki ısının 5 katı kadardır.
Yıldırım düşerken çok şaşırtıcı bir şey oluyor. Yerden de buluta doğru bir
boşalma oluyor. Yerden 100 metre yükseklikte bu iki akım birleşiyor ve
iletkenliği çok fazla olan bir koridor oluşuyor. Işte bundan sonra yıldırımı hiçbir
şey durduramaz, pozitif yük hızla buluta doğru onu nötr hale getirmek için
yükselir. Işte yıldırımın havadan yere mi, yoksa yerden havaya mı oluştuğunu
yaratan soru bu.
Bu koridordan yerden göğe doğru neredeyse ışık hızının üçte biri hızla yükselen
akım yıldırımın göze gelen şiddetli ışığını da yaratır. Ardından yine yukardan
yere iner ve iki taraf arasındaki potansiyel farkı sıfırlanana kadar bu olay 10-12
kez tekrarlanabilir.
Resimler Konusmaz Derler YALAN..O Gozler neler Anlatıyor Anlayana..Anlamak isteyene..
Vazgeçersen Kaybedersin