'Ham' kelimesinin Ingilizce'deki anlamı 'domuzun bacağının üst kısmından
tuzlanarak ve kurutularak yapılan yemek' demektir. Öyleyse hamburger domuz
etinden yapıldığı için mi bu adı almıştır?
Kesinlikle hayır! Hamburgerin tarihi Orta Asya'ya Tatar diye bilinen Türk
toplumlarına kadar uzanır. O zamanlar savaşçı Tatar atlıları çiğ et yiyorlardı.
Zamanla bu eti eğerlerinin altına koyduklarında, uzun seferlerde atın hareketleri
sonucunda bu etin bir şekilde az da olsa piştiğini ve daha kolay çiğnenebilir hale
geldiğini keşfettiler.
Yıllar geçtikçe, Asya steplerindeki uzun seferlerinin sonunda bu eti eğerin
altından çıkarttıklarında ona tuz, biber ve soğan da ilave ettiler ve sonunda
bugünkü bilinen 'Tatar Bifteği' ortaya çıktı.
Almanya'nın Hamburg şehrinden bir tüccar, ticaret amacı ile gittiği Orta Asya'da
19. yüzyılın ortalarında Tatar Bifteği'ni görür ve Almanya'ya getirerek Hamburg
Bifteği olarak sunar. Daha sonraları bir aşçı bu eti kızartarak servise sunar ve
ona 'Hamburg'a ait' anlamında hamburger adını verir.
Hamburger Almanya'yı iki yolla terk eder. Yine 19. yüzyılda bir fizikçi ve aynı
zamanda yemek geliştirme uzmanı olan Dr. J. H. Salisbury hamburgeri
Ingiltere'ye getirir. Salisbury sağlıklı bir yaşam için günde üç kere, önceden sıcak
su ile yıkanmış biftek yenilmesi gerektiğine inanıyordu. Bu şekilde hazırlanan
hamburgere Ingiltere'de 'Salisbury Bifteği' adı verildi.
Diğer yolla ise, 19. yüzyılın sonlarında Alman göçmenleri ile Amerika'ya gitti.
Hamburger etinden yapılan köftelerin ismi burada hamburger olarak yerleşti.
Yani tarihinin hiçbir safhasında hamburgerin içinde domuz eti olmadı. Gerisin
geriye Türkiye'ye döndüğünde ise tarihinin atalarımıza dayandığını bilmeyenler
geleneksel damak tadımıza uygun olmadığını ileri sürdüler.
Bu arada belirtelim ki, Birinci Dünya Savaşı sonrası ABD'de Ingilizce'deki
Alman kökenli kelimeleri ayıklamak için yapılan çalışmada, hamburgerin ismi
de 'Salisbury Bifteği' olarak değiştirilmeye çalışıldı, ama tutmadı.
7.03 Yiyecekler tuzlanarak nasıl saklanabiliyor?
Yiyeceği tuzlamak insanlık tarihinde bilinen en eski muhafaza metodudur.
Arkeolojik kazılarda bu usulün taş devrinde bile bilindiğine dair bulgular elde
edilmiş, hatta Çin'de bu konuda MÖ 2000 yıllarına dayanan kayıtlar
bulunmuştur. Romalılar eti, balığı, zeytini, karidesi ve peyniri tuzlayarak
saklıyorlardı. Eski Mısır'da da ölülerin vücutları bozulmamaları için tuzla
kaplanıyordu.
Tuz, suyu çok seven bir kimyasaldır. Yiyecekteki suyu emerek, bakterilerin
gelişmek için muhtaç oldukları nemli ortamı ortadan kaldırır ve bakterilerin
yiyeceği bozmalarını önler. Tuz aynı zamanda bu bakterileri kendisi de doğrudan
öldürür. Günümüzde eti muhafaza etmek için tuza kuvvetli bir bakteri düşmanı
olan 'potasyum nitrat' da ilave edilir.
Aslında tuzlama bir tür pişirmedir. Et ve balığı tuzladığımızda aynen onları
pişirmişiz gibi kimyasal bir reaksiyon oluşur (lakerdayı hatırlayın). Tuzlanan
ette proteinler gevşer ve çözünür ki, bu, et ısıtıldığında olan olay ile aynıdır
tuzlanarak ve kurutularak yapılan yemek' demektir. Öyleyse hamburger domuz
etinden yapıldığı için mi bu adı almıştır?
Kesinlikle hayır! Hamburgerin tarihi Orta Asya'ya Tatar diye bilinen Türk
toplumlarına kadar uzanır. O zamanlar savaşçı Tatar atlıları çiğ et yiyorlardı.
Zamanla bu eti eğerlerinin altına koyduklarında, uzun seferlerde atın hareketleri
sonucunda bu etin bir şekilde az da olsa piştiğini ve daha kolay çiğnenebilir hale
geldiğini keşfettiler.
Yıllar geçtikçe, Asya steplerindeki uzun seferlerinin sonunda bu eti eğerin
altından çıkarttıklarında ona tuz, biber ve soğan da ilave ettiler ve sonunda
bugünkü bilinen 'Tatar Bifteği' ortaya çıktı.
Almanya'nın Hamburg şehrinden bir tüccar, ticaret amacı ile gittiği Orta Asya'da
19. yüzyılın ortalarında Tatar Bifteği'ni görür ve Almanya'ya getirerek Hamburg
Bifteği olarak sunar. Daha sonraları bir aşçı bu eti kızartarak servise sunar ve
ona 'Hamburg'a ait' anlamında hamburger adını verir.
Hamburger Almanya'yı iki yolla terk eder. Yine 19. yüzyılda bir fizikçi ve aynı
zamanda yemek geliştirme uzmanı olan Dr. J. H. Salisbury hamburgeri
Ingiltere'ye getirir. Salisbury sağlıklı bir yaşam için günde üç kere, önceden sıcak
su ile yıkanmış biftek yenilmesi gerektiğine inanıyordu. Bu şekilde hazırlanan
hamburgere Ingiltere'de 'Salisbury Bifteği' adı verildi.
Diğer yolla ise, 19. yüzyılın sonlarında Alman göçmenleri ile Amerika'ya gitti.
Hamburger etinden yapılan köftelerin ismi burada hamburger olarak yerleşti.
Yani tarihinin hiçbir safhasında hamburgerin içinde domuz eti olmadı. Gerisin
geriye Türkiye'ye döndüğünde ise tarihinin atalarımıza dayandığını bilmeyenler
geleneksel damak tadımıza uygun olmadığını ileri sürdüler.
Bu arada belirtelim ki, Birinci Dünya Savaşı sonrası ABD'de Ingilizce'deki
Alman kökenli kelimeleri ayıklamak için yapılan çalışmada, hamburgerin ismi
de 'Salisbury Bifteği' olarak değiştirilmeye çalışıldı, ama tutmadı.
7.03 Yiyecekler tuzlanarak nasıl saklanabiliyor?
Yiyeceği tuzlamak insanlık tarihinde bilinen en eski muhafaza metodudur.
Arkeolojik kazılarda bu usulün taş devrinde bile bilindiğine dair bulgular elde
edilmiş, hatta Çin'de bu konuda MÖ 2000 yıllarına dayanan kayıtlar
bulunmuştur. Romalılar eti, balığı, zeytini, karidesi ve peyniri tuzlayarak
saklıyorlardı. Eski Mısır'da da ölülerin vücutları bozulmamaları için tuzla
kaplanıyordu.
Tuz, suyu çok seven bir kimyasaldır. Yiyecekteki suyu emerek, bakterilerin
gelişmek için muhtaç oldukları nemli ortamı ortadan kaldırır ve bakterilerin
yiyeceği bozmalarını önler. Tuz aynı zamanda bu bakterileri kendisi de doğrudan
öldürür. Günümüzde eti muhafaza etmek için tuza kuvvetli bir bakteri düşmanı
olan 'potasyum nitrat' da ilave edilir.
Aslında tuzlama bir tür pişirmedir. Et ve balığı tuzladığımızda aynen onları
pişirmişiz gibi kimyasal bir reaksiyon oluşur (lakerdayı hatırlayın). Tuzlanan
ette proteinler gevşer ve çözünür ki, bu, et ısıtıldığında olan olay ile aynıdır
Resimler Konusmaz Derler YALAN..O Gozler neler Anlatıyor Anlayana..Anlamak isteyene..
Vazgeçersen Kaybedersin