Ask dedigin bundan ibaret.Koku ve Ses
Hayatimiz boyunca duydugunuz bütün sesler arasinda en
az tanidigimiz,daha dogrusu hiç tanimadigimiz tek ses,
kendi sesimizdir. Baska sesler bize birçok seyi hatirlattigi
halde kendi sesimiz bize hiçbir sey hatirlatmaz. Sesimiz,
hafizamizda tek bir isik bile yakmaz.Kendi sesimiz bize yabancidir
Kendi kokumuzu da alamayiz.Kokumuz da yabancidir bize.
Bu kadar yakin olup da sesine ve kokusuna yabanci
oldugumuz tek insan kendimiziz. Belki de bu yüzden
kendimizi tanimayiz. Belki de bu yüzden bir baska insanin
sesine ve kokusuna bu kadar çok ihtiyaç duyuyoruz. Belki
de bu yüzden asik oluyoruz. Belki de, bir baskasinin sesini
ve kokusunu kendi sesimizin ve kokumuzun yerine
koymaya, bir baskasinin sesini ve kokusunu bir parçamiz
gibi hissetmeye ask diyoruz. Belki de, sevdigimiz insanin
sesine dogru akip gitmemiz, aslinda kendimize dogruyaptigimiz bir
yolculuk.
Kendi sesimize ve kokumuza hafizamizda yer yok.Biz kendimize
yabanciyiz.
O yüzden baskalarinin sesiyle sevinip, baskalarinin sesiyleaci
duyuyoruz.
Aski aramak, hep kendi sesimizi, kendi kokumuzu aramak belki.
Hafizamizda bizi dolastiracak bir kilavuzu bulmayaçalismak.
Terkedildigimizde duydugumuz aci, bir parçamizikaybetmekten.
Terkettigimizde ardimizda biraktigimiz keder, terkettigimiz
insanin sesini ve kokusunu kendimizle birlikte götürerek
geride biraktigmiz bosluktan.Aski yasarken bunu hiç bitmeyecegini
sanmamiz,
bize
bagislanan büyük yanilgi sonucu, asik oldugumuz insanin
sesini ve kokusunu kendi parçamiz sanmamizdan.
Sesler ve kokular olmasa geçmisimiz olmazdi.
Sesler ve kokular olmasa asklar olmazdi.
Sesler ve kokular olmasa acilar ve sevinçler olmazdi.
Seslerini kokularini istediklerimizin, vücutlarini da
isteyecegiz. Seni seviyorum dedigimizde, sen benim sesim
ve kokumsun demek isteyecegiz. Kendi hafizamizda
baskalarinin sesleri ve kokularini kilavuz yapip
dolasabilecegiz ancak. Kendi geçmisimize ancakbaskalariyla
ulasabilecegiz.
Ask tanrisi, dünyayi yanilin emriyle yaratacak.Hep yanilacagiz.
Hep yanilip yanildigimiz için hep aci çekecegiz.
Ama sevinçlerimizi de bu yanilgiya borçlu olacagiz.
yanildigimiz sürece sevecegiz.Sonra yanildigimizi anlayacagiz.
Ve gidip yeniden yanilacagiz
(alıntıdır)
Hayatimiz boyunca duydugunuz bütün sesler arasinda en
az tanidigimiz,daha dogrusu hiç tanimadigimiz tek ses,
kendi sesimizdir. Baska sesler bize birçok seyi hatirlattigi
halde kendi sesimiz bize hiçbir sey hatirlatmaz. Sesimiz,
hafizamizda tek bir isik bile yakmaz.Kendi sesimiz bize yabancidir
Kendi kokumuzu da alamayiz.Kokumuz da yabancidir bize.
Bu kadar yakin olup da sesine ve kokusuna yabanci
oldugumuz tek insan kendimiziz. Belki de bu yüzden
kendimizi tanimayiz. Belki de bu yüzden bir baska insanin
sesine ve kokusuna bu kadar çok ihtiyaç duyuyoruz. Belki
de bu yüzden asik oluyoruz. Belki de, bir baskasinin sesini
ve kokusunu kendi sesimizin ve kokumuzun yerine
koymaya, bir baskasinin sesini ve kokusunu bir parçamiz
gibi hissetmeye ask diyoruz. Belki de, sevdigimiz insanin
sesine dogru akip gitmemiz, aslinda kendimize dogruyaptigimiz bir
yolculuk.
Kendi sesimize ve kokumuza hafizamizda yer yok.Biz kendimize
yabanciyiz.
O yüzden baskalarinin sesiyle sevinip, baskalarinin sesiyleaci
duyuyoruz.
Aski aramak, hep kendi sesimizi, kendi kokumuzu aramak belki.
Hafizamizda bizi dolastiracak bir kilavuzu bulmayaçalismak.
Terkedildigimizde duydugumuz aci, bir parçamizikaybetmekten.
Terkettigimizde ardimizda biraktigimiz keder, terkettigimiz
insanin sesini ve kokusunu kendimizle birlikte götürerek
geride biraktigmiz bosluktan.Aski yasarken bunu hiç bitmeyecegini
sanmamiz,
bize
bagislanan büyük yanilgi sonucu, asik oldugumuz insanin
sesini ve kokusunu kendi parçamiz sanmamizdan.
Sesler ve kokular olmasa geçmisimiz olmazdi.
Sesler ve kokular olmasa asklar olmazdi.
Sesler ve kokular olmasa acilar ve sevinçler olmazdi.
Seslerini kokularini istediklerimizin, vücutlarini da
isteyecegiz. Seni seviyorum dedigimizde, sen benim sesim
ve kokumsun demek isteyecegiz. Kendi hafizamizda
baskalarinin sesleri ve kokularini kilavuz yapip
dolasabilecegiz ancak. Kendi geçmisimize ancakbaskalariyla
ulasabilecegiz.
Ask tanrisi, dünyayi yanilin emriyle yaratacak.Hep yanilacagiz.
Hep yanilip yanildigimiz için hep aci çekecegiz.
Ama sevinçlerimizi de bu yanilgiya borçlu olacagiz.
yanildigimiz sürece sevecegiz.Sonra yanildigimizi anlayacagiz.
Ve gidip yeniden yanilacagiz
(alıntıdır)
