..:: Üstüme gelme hayat ::..

Alıp başını gitmek istersin...
Bilmediğin, bilinmediğin
Çözmediğin, çözülmediğin bir denkleme...
Biraz ürkek düşünürsün, biraz kekeme....
'' Üstüme gelme hayat!
Bundan sana ne...! ''

Kekemeliğin korkularındandır...
Giderken bile, gidene değil de

Geride kalana aklın takılır...
Bir yanına yatarsın ' git ' der
Bir yanın ' kalmalısın '
Geceleri hep uykusuz kalırsın...
Ayağına pranga olur tüm düşündüklerin...
Gitmeden daha
Sen; gider gider gelirsin...
'' Üstüme gelme hayat!
Beni bilirsin...! ''

Kaldığın bu yerde, harcadığın yılların gelir aklına...
Bir bir sayarsın...
Toplarsın, çarparsın, böler, çıkarırsın...
Bakkal defteri kadar kalın, bakkal defteri kadar karmaşa...
Içinden bin bir küfür
' Sümme haşa...! Sümme haşa...! '
Farkedersin ki hayatı
Arka sokaklarda dolanarak yaşarsın...
Kabarmış hesabından kaçarsın...
'' Üstüme gelme hayat!
Daha neyi alacaksın...! ''

Hep sevmişsindir aslında, hep ama hep sevmişsindir...
Birini sevmişsindir sonra, sonra birini daha...
Birini daha, daha...
Her gelip geçen gemiye aşık olmuşsundur..
Gemiler gitmiş, sen yorulmuşsundur...
'' Üstüme gelme hayat!
Gemi olmuşmusundur...! ''

Kocaman bir mahalleden, daracık bir sokağa.
Sokaktan ufacık bir eve, evden odaya....
Yağlarından tiksinir gibi, kurtulmak ister gibi...
Kapatmışsındır kalabalıklara kendini...
Gitgide yanlız kalmışsındır, yalın yaşanan gecelerde
Gitmekle kalmak arasında dolanırken...
Beynine bir silah gibi dayamışsındır korkularını...
Yalnız...! Korkak...! Kekeme...!


'' Üstüme gelme hayat!
Kıyarım kendime...! ''

( Cafer YILMAZ )

hayat dinlemez ki üstüne gelmeye deevam ederr

paylaşım için teşekkürler serkan