Ümit Yaşar Oğuzcan

Ümit Yaşar Oğuzcan

Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri , Hayatı , Eserleri...

Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri

50 yaş şiiri Adak Ağıt Ayrılanlar için Affet beni dünya Anılarda yaşarken Arayış Aşk heykeli Aşk mıydı o? Aşk şairi Aşka dönüş Aşktı o!!! Ayrılırken Bana bir şarkı söyle Bekleyenler için Ben seni sevdim mi? Beni unutma Benim korkum ölüm değil Beşinci mektup Beyaz güvercin Bildiğim bir şarkı var Bilir misin? Bir ayrılık gününde Bir çıkmaz sokakta Bir gece ansızın gelebilirim Bir gün anlarsın Bir gün kapına gelsem Bir gün seni sevdiğimi anlarsın Bir gün Bir yalandır sevmek Bir yerde ölüm güzel oluyor Bitmeyen sarhoşluk Bırakma beni çıkmaz sokak çok geç çok sevmek Değer mi? Deliler Derinlerde Diyebilseydim Dost koşması Dostlar seni unutur mu? Düşle gerçek arasında Erkekler de ağlar Flört Galata kulesi Gel beraber ağlayalım Gerçekten sevmek Giden bir ömre gazel Giden gençliğe gazel Gidene Gidişin Gözlerde sevişmek Gözlerim gözlerinde Güllerin ağladığı saat Gün batımı Hatırla Hatırlama Hatırlar mısın? Her gün seninle Her sabah seninle başlar Hüsamettin incir ağacımı getir Imkansız şeyler Inandık geleceğine,yaşadıksa Insan bir kere ölür Insanoğlu Istanbul ışık ışık Istanbul Işte ben ıslak gül Kanser Karanlık aman vermiyor Kavuşma günü Kekeme Kimbilir Kirli çağ Kum Kurşun yarası Ne demek Ne yapsam neylesem ne söylesem Neden sonra ölüm gelmişse ölümdü o ölüme çağrı ölüme gazel Orhan velinin ardından ötesi yok Otuz beş duvarı Resim Resimler Rıhtımda Sen ağlama Sen aşk nedir bilmezsin Sen orada ben burada Senden öncesi yoktu Seninle ölmek istiyorum Sensiz olmak Sensizliğe sone Serenad Sessizce ölmek Sevdalar böyle başlar Seven bir kadın için sone Sevenler için Sevgi çıkmazı Sevgi şiiri Sevmek şiiristan Siyah mermer işleyenler Son liman Son mektup Söylence Tatlı Tesbih To be or not to be Toprak olmaz bende tenden başkası Tükeniş ümit Umutların bittiği yerde Unutamamak Unutma ki Uzuyor yıllar gibi dakikalar sen yoksan Yabancı Yağmurcu Yalnız kadın Yanan gül Yarınlara açılan pencere Yaşayan ölü Yıkık Yıkılış Yokluğun her dakika ölüm demek gitme kal Yokluğunda içimin karanlığı eksilmez Yüz yıla mahkum Zaman içinde Acılar denizi Belki birgÜn duyarsin diye Ben eylÜl sen hazİran Dost bildiklerim En eski yalnizli?im aŞk benim Imkansiz aŞk Ispanyol meyhanesi Karanli?in gÖzleri Mİlyonkere ayten Mektup ii Sekizinci mektup Sen orada ben burada Seni ariyorum Sevgimin yÜceligini bilesin istiyorum Ümit yaşar oğuzcan kimdir Umitsiz aŞklar icin Unutamiyorum

KARANLI?IN GÖZLERI


şimdi yoksun
seni düşünebilirim artık
tutar ellerini öperim uzun uzun
kimseler ayıplayamaz beni
yokluğunda seni nasıl sevdiğimi anlayamazlar
işte gözlerin işte dudakların
senin olan ne varsa karşımda duruyor
ayaklarını dilediğim yere götürebiliyorum artık
sevdiğim şarkıları söyletiyorum dudaklarına
ve hoyrat ellerimle seni
her gün biraz daha güzelleştiriyorum
bütün resimler sana benziyor
hayret
bütün aynalarda sen varsın
nereye gitsem peşimden geliyorsun
şimdi sigarasın dudaklarımda
biraz sonra beyaz bir kağıt
ve akşam içtiğim bir kadeh içki olacaksın
kimse yokluğunda bunca sevilmedi
kimse yokluğunda ilahlaşmadı bu kadar
saçların böyle daha güzel
sen daha güzelsin
gelecek mutlu günlerin ışığında
her şey daha güzel
ne var ki ayrılığın adı kötüye çıkmış
yoksa bin yıl daha yaşamak isterdim
ve seni bin yıl daha
ayrılıklar içinde sevmek isterdim
ama biliyorsun nihayet ben de bir insanım
umutsuzluğa düştüğüm anlar oluyor
hiç gelmeyeceksin sanıyorum
o zaman kurşun gibi bir korku saplanıyor kalbime
katran gibi bir yalnızlık sarıyor içimi
yalnızlığımdan utanıyorum
beni sevmesen ölürdüm
beni sevmesen bir çakıl taşıydım şimdi
beni sevmesen bir duvar gibi sağırdım
kördüm bir at kadar
ölümden acıydım ölümden beterdim
beni sevmesen
dünyayı bütün insanlara zindan ederdim
beni bu kadar saracak ne vardı
kanıma girecek
göz bebeklerime oturacak
bir sen fani gibi dudaklarımdan eksilmeyecek
ne vardı
hiç karşıma çıkmasaydın
bu kör olası gözler görmeseydi seni
ne vardı güzelliğini bilmeseydim
bir dua gibi bellemeseydim adını
ne vardı bütün gece
gözlerimi tavana dikerek
seni düşünmeseydim
belki karşımda değilsin yanılıyorum
bu gözler senin gözlerin değil
aldatıyorlar beni
karanlığın gözleri olmalı bunlar
bana böylesine keder veren
gülmeyi,yaşamayı haram eden
bir karanlığın gözleri olmalı
öyleyse sen hiçbir yerde yoksun
sana hiçbir zaman yaklaşamayacağım
yalan bu geçici sevinç,bu nur,bu ışık
bu karanlığın ortasında yanan alev gözler
bu kadeh içki gibi aydınlık
ne dedimse inanma
seni değil kendimi anlatıyorum
sen istediğin kadar
varlığın ta kendisi ol
ölümsüzlüğün ta kendisi
ben günden güne yok olmaktaydım
bütün ışıkları kaldırıp attım bir yana
anlıyor musun
gökyüzü güneş olsa
sensiz karanlıktayım