Ümit Yaşar Oğuzcan

Ümit Yaşar Oğuzcan

Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri , Hayatı , Eserleri...

Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri

50 yaş şiiri Adak Ağıt Ayrılanlar için Affet beni dünya Anılarda yaşarken Arayış Aşk heykeli Aşk mıydı o? Aşk şairi Aşka dönüş Aşktı o!!! Ayrılırken Bana bir şarkı söyle Bekleyenler için Ben seni sevdim mi? Beni unutma Benim korkum ölüm değil Beşinci mektup Beyaz güvercin Bildiğim bir şarkı var Bilir misin? Bir ayrılık gününde Bir çıkmaz sokakta Bir gece ansızın gelebilirim Bir gün anlarsın Bir gün kapına gelsem Bir gün seni sevdiğimi anlarsın Bir gün Bir yalandır sevmek Bir yerde ölüm güzel oluyor Bitmeyen sarhoşluk Bırakma beni çıkmaz sokak çok geç çok sevmek Değer mi? Deliler Derinlerde Diyebilseydim Dost koşması Dostlar seni unutur mu? Düşle gerçek arasında Erkekler de ağlar Flört Galata kulesi Gel beraber ağlayalım Gerçekten sevmek Giden bir ömre gazel Giden gençliğe gazel Gidene Gidişin Gözlerde sevişmek Gözlerim gözlerinde Güllerin ağladığı saat Gün batımı Hatırla Hatırlama Hatırlar mısın? Her gün seninle Her sabah seninle başlar Hüsamettin incir ağacımı getir Imkansız şeyler Inandık geleceğine,yaşadıksa Insan bir kere ölür Insanoğlu Istanbul ışık ışık Istanbul Işte ben ıslak gül Kanser Karanlık aman vermiyor Kavuşma günü Kekeme Kimbilir Kirli çağ Kum Kurşun yarası Ne demek Ne yapsam neylesem ne söylesem Neden sonra ölüm gelmişse ölümdü o ölüme çağrı ölüme gazel Orhan velinin ardından ötesi yok Otuz beş duvarı Resim Resimler Rıhtımda Sen ağlama Sen aşk nedir bilmezsin Sen orada ben burada Senden öncesi yoktu Seninle ölmek istiyorum Sensiz olmak Sensizliğe sone Serenad Sessizce ölmek Sevdalar böyle başlar Seven bir kadın için sone Sevenler için Sevgi çıkmazı Sevgi şiiri Sevmek şiiristan Siyah mermer işleyenler Son liman Son mektup Söylence Tatlı Tesbih To be or not to be Toprak olmaz bende tenden başkası Tükeniş ümit Umutların bittiği yerde Unutamamak Unutma ki Uzuyor yıllar gibi dakikalar sen yoksan Yabancı Yağmurcu Yalnız kadın Yanan gül Yarınlara açılan pencere Yaşayan ölü Yıkık Yıkılış Yokluğun her dakika ölüm demek gitme kal Yokluğunda içimin karanlığı eksilmez Yüz yıla mahkum Zaman içinde Acılar denizi Belki birgÜn duyarsin diye Ben eylÜl sen hazİran Dost bildiklerim En eski yalnizli?im aŞk benim Imkansiz aŞk Ispanyol meyhanesi Karanli?in gÖzleri Mİlyonkere ayten Mektup ii Sekizinci mektup Sen orada ben burada Seni ariyorum Sevgimin yÜceligini bilesin istiyorum Ümit yaşar oğuzcan kimdir Umitsiz aŞklar icin Unutamiyorum

galata kulesi


GALATA KULESI


6 Haziran 1973
Pırıl pırıl bir yaz günüydü
Aydınlıktı, güzeldi dünya
Bir adam düştü o gün Galata Kulesinden
Kendini bir anda bıraktı boşluğa
Ömrünün baharında
Bütün umutlarıyla birlikte
Paramparça oldu
Bir adam düştü Galata Kulesinden
Bu adam benim oğlumdu


Gencecikti Vedat
Işıl ışıldı gözleri
Içi
Bütün insanlar için sevgiyle doluydu
Çıktı apansız o dönülmez yolculuğa
Kendini bir anda bıraktı boşluğa
Söndü güneş, karardı yeryüzü bütün
Zaman durdu
Bir adam düştü Galata Kulesinden
Bu adam benim oğlumdu


"Açarken ufkunda güller alevden"
Çıktı, her günkü gibi gülerek evden
Kimseye belli etmedi içindeki yangını
Yürüdü, kendinden emin
Sonsuzluğa doğru

Galata Kulesinde bekliyordu ecel
Bir fincan kahve, bir kadeh konyak
Ölüm yolcusunun son arzusuydu bu
Bir adam düştü Galata Kulesinden
Bu adam benim oğlumdu


Küçücüktü bir zaman
Kucağıma alır ninniler söylerdim ona
Uyu oğlum, uyu oğlum, ninni
Bir daha uyanmamak üzere uyudu Vedat
6 Haziran 1973
Galata Kulesinden bir adam attı kendini
Bu nankör insanlara
Bu kalleş dünyaya inat
Şimdi yine bir ninni söylüyorum ona
Uyan oğlum, uyan oğlum, uyan Vedat.