Ümit Yaşar Oğuzcan

Ümit Yaşar Oğuzcan

Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri , Hayatı , Eserleri...

Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri

50 yaş şiiri Adak Ağıt Ayrılanlar için Affet beni dünya Anılarda yaşarken Arayış Aşk heykeli Aşk mıydı o? Aşk şairi Aşka dönüş Aşktı o!!! Ayrılırken Bana bir şarkı söyle Bekleyenler için Ben seni sevdim mi? Beni unutma Benim korkum ölüm değil Beşinci mektup Beyaz güvercin Bildiğim bir şarkı var Bilir misin? Bir ayrılık gününde Bir çıkmaz sokakta Bir gece ansızın gelebilirim Bir gün anlarsın Bir gün kapına gelsem Bir gün seni sevdiğimi anlarsın Bir gün Bir yalandır sevmek Bir yerde ölüm güzel oluyor Bitmeyen sarhoşluk Bırakma beni çıkmaz sokak çok geç çok sevmek Değer mi? Deliler Derinlerde Diyebilseydim Dost koşması Dostlar seni unutur mu? Düşle gerçek arasında Erkekler de ağlar Flört Galata kulesi Gel beraber ağlayalım Gerçekten sevmek Giden bir ömre gazel Giden gençliğe gazel Gidene Gidişin Gözlerde sevişmek Gözlerim gözlerinde Güllerin ağladığı saat Gün batımı Hatırla Hatırlama Hatırlar mısın? Her gün seninle Her sabah seninle başlar Hüsamettin incir ağacımı getir Imkansız şeyler Inandık geleceğine,yaşadıksa Insan bir kere ölür Insanoğlu Istanbul ışık ışık Istanbul Işte ben ıslak gül Kanser Karanlık aman vermiyor Kavuşma günü Kekeme Kimbilir Kirli çağ Kum Kurşun yarası Ne demek Ne yapsam neylesem ne söylesem Neden sonra ölüm gelmişse ölümdü o ölüme çağrı ölüme gazel Orhan velinin ardından ötesi yok Otuz beş duvarı Resim Resimler Rıhtımda Sen ağlama Sen aşk nedir bilmezsin Sen orada ben burada Senden öncesi yoktu Seninle ölmek istiyorum Sensiz olmak Sensizliğe sone Serenad Sessizce ölmek Sevdalar böyle başlar Seven bir kadın için sone Sevenler için Sevgi çıkmazı Sevgi şiiri Sevmek şiiristan Siyah mermer işleyenler Son liman Son mektup Söylence Tatlı Tesbih To be or not to be Toprak olmaz bende tenden başkası Tükeniş ümit Umutların bittiği yerde Unutamamak Unutma ki Uzuyor yıllar gibi dakikalar sen yoksan Yabancı Yağmurcu Yalnız kadın Yanan gül Yarınlara açılan pencere Yaşayan ölü Yıkık Yıkılış Yokluğun her dakika ölüm demek gitme kal Yokluğunda içimin karanlığı eksilmez Yüz yıla mahkum Zaman içinde Acılar denizi Belki birgÜn duyarsin diye Ben eylÜl sen hazİran Dost bildiklerim En eski yalnizli?im aŞk benim Imkansiz aŞk Ispanyol meyhanesi Karanli?in gÖzleri Mİlyonkere ayten Mektup ii Sekizinci mektup Sen orada ben burada Seni ariyorum Sevgimin yÜceligini bilesin istiyorum Ümit yaşar oğuzcan kimdir Umitsiz aŞklar icin Unutamiyorum

ağıt


Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece
Her şey bir anda bitmeseydi, yazık
Olmasaydı gençliğime aptalca
Belki de o yerlere varırdık
O uzak dağlara ulu: koskoca
Orada her şey değişirdi belki
Açardı umutlarımız bakarsın
Ateş rengi, kan rengi güller gibi
Toprağında kimbilir hangi aşkın
Oysa şimdi nerdeyiz, neyiz bak
Her umut belirtisinden uzağız
O sevilmiş gözlerde saf ve berrak
Bir ayna bile yok bakacağımız
Her şey kurşuni bir renk almış, soğuk
Bozkırlardır uzayan önümüzde
Kime baksan o yüz: veremli, soluk
Tek mavi kalmamış gökyüzümüzde
Her yerde bitmişliği güzelliğin
Kum kamyonları putreller betonlar
Sonra ta beşikten mezara değin
Sıfırlar, yüzler, binler ve milyonlar
Hadi öl bakalım ölebilirsen
Zincirlerle bağlıyken yaşamaya
Omuzla yükünü, hadi yalnız sen
Isterse gücün olmasın taşımaya
Yenik düşmüşüz işte gerçek ortada
Çökmüş boynumuza zulmün elleri
Bir tutsak, bir dolap beygiri ya da
Bir mahkum gibiyiz kaç yıldan beri
Yargıç hükmünü çoktan vermiş oku
Boynundaki yaşamak fermanını
Yaşamak sonra ölmek; iki korku
Geri getirmezken bir anını
Terkedilmiş şehirleri bilirsin
Bilirsin gömülmüş uygarlıkları
Ve düşün ki; patlaması bilincin
Yırtmaya yetmiyor karanlıkları
Öyleyse çek sapla göğe bıçağını
De ki; benim işim tanrılıktan güç
Benim hem yüksek, hem en aşağı
Işte ellerimde sonsuzluk ve hiç
De ki; Ömür verdin; en büyük yalan
De ki; Beden verdin; içi boş ve kof
Işte! Yüce eserin, işte insan
Ve yırt göğsünü, bağır: Of Tanrım of.