İnsanlar yüzyıllardır su altına sadece zevk veya merak için değil, inci, mercan,
sünger gibi şeyleri çıkarıp, geçimlerini sağlamak için de dalmışlardır.
Deniz seviyesinde hava basıncı l atmosferdir. İnsan vücudunun solunum ve
dolaşım sistemi bu basınca ayarlıdır. Ancak suyun içinde, derine gittikçe, her 10
metrede basınç l atmosfer daha artar. 30 metre derinlikte su basıncı 3
atmosferdir, yani bu derinlikte vücudumuzun her santimetrekaresine suyun
yaptığı basınç, yüzeye oranla üç mislidir.
Hiçbir gereç kullanmadan, 30 metre derinliğe inildiğinde, akciğer kapasitesi
dörtte birine düşer, kan basıncı artar, vücut ısısı düştüğünden kalbin atış hızı
artar, bilinç bulanıklığı başlar. Bu nedenle yardımcı gereç kullanmadan 30
metrenin altına inmek tehlikelidir.
Ancak tüple dalışın da kendine özgü sorunları vardır. Derinde dış basıncın
yüksek olmasından dolayı tüpten solunan havanın içindeki oksijen, azot gibi
gazlar, dokulara daha küçülmüş bir hacimle dağılırlar.
Eğer su yüzeyine süratle çıkılırsa, basıncın azalmasıyla bu gazlar da süratle
genleşir. Oksijen dokularda kullanıldığından sorun yaratmaz, ama özellikle azot
gazı damarlarda süratle genleşerek, damar tıkanıklığı, akciğer yırtılması ve
hatta felç gibi önemli vücut hasarlarına yol açar.
Bu şekilde vurgun yiyenler, süratle basınç odalarına alınırlar. Burada tekrar
vurgun yediği derinlikteki basınç verilir ve dengeli olarak azaltılır. Bir başka
önlem de vurgun yiyeni, aynı derinliğe tekrar indirmektir.
Vurgun yememek için yüzeye yavaş çıkmalı, hatta belirli derinliklerde
beklenmelidir. İdeal çıkış hızı dakikada 20 metre olup, pratikte eğitmenler bunu
dalgıç adaylarına 'yüzeye gelen en küçük bir hava kabarcığından daha hızlı
çıkma' şeklinde öğretirler.
(Eğer Bu Bilginin Eksik Kaldığını Düşünüyorsanız Mesajın Orjinali İçin Tıklayınız... )
[Bu Konuya Yorum Yapın] [Paylaşımcıya Teşekkür Edin] Bu Bilgiyi Yazdırın!!!
|
